Michaił Gorczakow

(1793-1861) – namiestnik Królestwa Polskiego w latach 1856-1861. W okresie manifestacji patriotycznych w latach 1860-1861 na ulicach Warszawy, starał się uspokoić sytuację i zezwolił na powstanie Delegacji Miejskiej. Zgodził się na wycofanie wojska z Warszawy i uroczysty pogrzeb pięciu ofiar poległych na Krakowskim Przedmieściu 27 lutego. Przekazał także carowi adres, ułożony w domu Adama Zamoyskiego, stwierdzający, iż kraj „pozbawiony jest tych koniecznych warunków bytu, bez których żadna społeczność dojść nie może do poznania celów, dla których ją Opatrzność powołała”. Za jego namową powołano Wielopolskiego do rządu jako dyrektora odbudowanej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Zapowiadał też utworzenie Rady Stanu – organu doradczego przy namiestniku oraz wybory do rad miejskich i powiatowych. Jednocześnie jednak rząd w Petersburgu dosyłał do Królestwa posiłki wojskowe i ostrzegał Gorczakowa przed kolejnymi ustępstwami. W kwietniu 1861 r. Rosjanie przystąpili do ofensywy. Gorczakow rozwiązał Delegację Miejską i Towarzystwo Rolnicze. Zmarł 30 maja 1861 w Warszawie, pochowano go w Sewastopolu.

Komentarze