Zygmunt Padlewski

(1836-1863) – działacz Czerwonych, w powstaniu styczniowym naczelnik Warszawy i województwa płockiego. Należał do władz Komitetu Centralnego Narodowego. W grudniu 1862 r., jako jeden z przywódców Czerwonych, Padlewski pojechał potajemnie do Petersburga, gdzie pertraktował z Komitetem Centralnym „Ziemi i Wolności” (Ziemia i Wola), tajnej organizacji rosyjskiej, dążącej do zmian ustrojowych w Rosji. Podpisano nawet umowę o współdziałaniu, jednak poparcie to wkrótce okazało się czysto symboliczne. Reprezentował w swoim obozie politycznym stanowisko, że wybuch powstania w chwili ogłoszenia branki zapobiegnie rozkładowi organizacji, która gotowa jest do czynu. W lutym i marcu 1863 r. stoczył kilka bitew z Rosjanami m.in. pod Myszyńcem (9 marca), Drążdżewem (12 marca) i Radzanowem (21 marca). W marcu 1863 r. został mianowany przez dyktatora Langiewicza generałem. Został złapany przez Rosjan 21 kwietnia w okolicach Rypina. Rozstrzelano go 15 maja w Płocku.

Komentarze